« اى ابو طفيل ! به خدا سوگند ! اگر حتى بر همين شيعيانم كه همراه آنان مىجنگم و همين كسانى كه به اطاعتم اقرار كرده و مرا امير المؤمنين ناميده‌اند و جهاد با مخالفانم را حلال دانسته‌اند ، در آيم و يك ماه تمام در بارهء برخى حقايق كتابى كه جبرئيل بر محمّد صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم نازل كرده و پاره‌اى از آنچه از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم شنيده‌ام سخن گويم ، از گرد من پراكنده شوند و با گروهى اندك اما بر حق مانند تو و امثال تو از شيعيانم تنها مانم ! » هراسيدم و گفتم : اى امير مؤمنان ! من و مانند من از گرد تو پراكنده شويم يا بمانيم ؟ فرمود : « نه ، شما مىمانيد ! » سپس رو كرد به من و فرمود : « همانا كه امر ما ، موضوعى سخت و دشوار است كه آن را جز سه كس نشناسند و به آن نزديك نشوند ؛ فرشته‌اى مقرّب يا پيامبرى مرسل يا بنده‌اى مؤمن كه خداوند قلبش را براى ايمان آزموده باشد . اى ابو طفيل ! رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم درگذشت و مردم همه به گمراهى و نادانى مرتد شدند مگر كسانى كه خداوند آنان را به وسيلهء ما اهل بيت نجات داد و از ارتداد مصون داشت » . عمر بن اذينه گفت : سپس ابان كتاب سليم بن قيس هلالى عامرى را به من سپرد و يك ماه بعد درگذشت . اين همان نسخهء كتاب سليم بن قيس عامرى هلالى است كه آن را ابان بن ابى عياش به من داد و برايم خواند . ابان گفت : كه وى آن را بر على بن حسين عليه السّلام خوانده و حضرتش فرموده : « سليم راست گفته ، اين حديث ما است آن را مىشناسيمش » . اين مقدّمه در منابع زير نيز آمده است : صفّار / بصائر 27 . + كشّى / رجال 1 / 321 . + مختصر بصائر 40 . + اثبات الهداة 1 / 663 . + بحرانى / عوالم 2 / 3 / 513 ، 498 ، + غاية المرام 549 . + بحار 1 / 76 ، 2 / 211 ، 23 / 124 ، 53 / 68 . + چاپ قديم 8 / 674 . + وسايل الشيعه 18 / 72 .